Zo vader, zo zoon, maar toch een beetje anders

Je zou kunnen zeggen dat de zoon vasthoudt aan wat zijn vader gecreëerd heeft, maar wel eigen accenten legt.

Roni over zijn zoon Henrick

"Hij is top, ik kan er niets anders over zeggen."

Als hij er niet bij is, bewierookt Roni Ringoir zijn zoon Henrick, die al sedert 1999 als chef aan de slag is.

“Als hij mij wat laat proeven, moet ik geen verbeteringen suggereren, dan is het goed zoals het is.”

In de loop der jaren heeft Henrick almaar meer verantwoordelijkheid in de keuken gekregen en al enige tijd stelt hij de seizoensmenu’s samen.

"Hij doet hetzelfde als ik", zegt de vader over de zoon, "maar hij legt het anders op een bord dan ik dat zou doen. Pas op, dat is een heel persoonlijke mening. Uiteraard ben ik akkoord met zijn werkwijze omdat ik zie dat het publiek dit graag zo heeft. Als de mensen er gelukkig mee zijn, dan ik ook."

Henrick aan het woord

Je zou kunnen zeggen dat de zoon vasthoudt aan wat zijn vader gecreëerd heeft, maar wel eigen accenten legt.

"De keuken is geëvolueerd", begint Henrick als hij erbij komt zitten, "de eetgewoonten zijn ook veranderd. Men wil lichtere sauzen, minder grote porties dan vroeger. Anders dresseren, hoort daar ook bij. Papa zal bijvoorbeeld pastinaak wel eens in een hutsepot doen, maar er geen zalfje van maken, zoals ik."

Werken met verse seizoensproducten blijft zijn uitgangspunt. "Ze komen in de loop van het jaar natuurlijk altijd terug, maar ik gebruik ze telkens in andere combinaties. Ik babbel veel met leveranciers over het verse aanbod."

Die producten zo puur mogelijk serveren, dat heeft hij van zijn vader meegekregen. En hoe een goede saus moet worden gemaakt, gericht op dat bepaalde product, werd hem via dezelfde weg bijgebracht.

Wel is de verwoording op de kaart wat veranderd, zelfs als het klassiekers betreft. Henrick Ringoir: "Papa schreef graag 'op grootmoeders wijze', terwijl ik die producten van grootmoeder zal opsommen."